مسأله 1020 - اگر در دو ركعت آخر نماز به خيال اين كه در دو ركعت أول است حمد بخواند ، يا در دو ركعت أول نماز با اين كه گمان مى كرده در دو ركعت آخر است حمد بخواند - چه پيش از ركوع بفهمد وچه بعد از آن - نمازش صحيح است . مسأله 1021 - اگر در ركعت سوم يا چهارم مى خواست حمد بخواند تسبيحات به زبانش آمد ، يا مى خواست تسبيحات بخواند حمد به زبانش آمد ، بايد آن را رها كند ودوباره حمد يا تسبيحات را بخواند ، ولى اگر عادتش خواندن چيزى بوده كه به زبانش آمده ، مى تواند همان را تمام كند ونمازش صحيح است . مسأله 1022 - كسى كه عادت دارد در ركعت سوم وچهارم تسبيحات بخواند ، اگر بدون قصد - حتى قصد انجام آنچه كه بر أو واجب است - مشغول خواندن حمد شود ، بايد آن را رها كند ودوباره حمد يا تسبيحات را بخواند . مسأله 1023 - در ركعت سوم وچهارم مستحب است بعد از تسبيحات استغفار كند ، مثلا بگويد : ( استغفر الله ربى وأتوب اليه ) يا بگويد : " اللهم اغفر لي " . واگر نمازگزار پيش از خم شدن براي ركوع - اگر چه مشغول گفتن استغفار يا بعد از فراغ از آن باشد - شك كند كه حمد يا تسبيحات را خوانده يا نه ، بايد حمد يا تسبيحات را بخواند . مسأله 1024 - اگر در ركوع ركعت سوم يا چهارم شك كند كه حمد يا تسبيحات را خوانده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند ، واگر پيش از رسيدن به حد ركوع شك كند ، لازم است برگردد وحمد يا تسبيحات را بخواند . مسأله 1025 - هرگاه بعد از فراغ از آية اى شك كند كه آية يا كلمه اى از آن را درست گفته يا نه ، به شك خود اعتنا نكند ، چه داخل در غير آن شده يا نشده باشد ، واگر قبل از فراغ از آية شك كند كه كلمه اى از آية را درست گفته يا نه ، بايد به شك خود اعتنا كند ودوباره آن كلمه وما بعد آن را به طور صحيح بگويد ، اگر چه به تكرار ما قبل آن كلمه باشد ، ودر هر دو صورت تكرار آن آية يا كلمه وما بعد آن براي احراز صحت اشكال ندارد تا به حد وسواس نرسد ، كه در اين